sobre a cuestión do xogo nas condicións actuais. [ivan karamazov]

paintball

As condicións de realización do xogo como modo de existencia, foron constrinxidas ao ámbito do infantil. Así se pretende restar a súa importancia, o seu papel central dentro da vida cotiá. Reducir o xogo á mercancía que representa o xoguete é xa signo da desviación do significado civilizador do xogo. O xoguete é o intento de converter o xogo en mercancía: o lema que o anima é que sen xoguete non hai xogo. O paradoxo observable que consiste en que a crianza tende á simpleza daquilo co que xoga demostra unha concepción falsa do xogo, que é aquela que se incrusta nos hábitos do normal. A simpleza dos elementos dun xoguete fai que a imaxinación teña que traballar máis, mentres que os xoguetes novos teñen xa en si a función que ese xoguete pode desempeñar como función única. A elaboración dun xoguete impide que ese xoguete sexa unha escusa para acender a imaxinación. Só nos elementos pouco elaborados pode o xoguete chegar a ser máis, incluíndo nel miles de posibilidades diferentes, debido á súa abstracción en canto á súa elaboración, debido á súa indefinición.

Advertisements
Etiquetado

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s

%d bloggers like this: