DEAD MOON-In the Graveyard, Unknown Passage, Defiance

deadmoon

Ei compas! Hai grupos e grupos pero Dead Moon ocupan unha grande parte da miña consciencia. Levo escoitándoos dende o século pasado e aínda seguen poñéndome. Teño camiseta e parche e meu computador ten a lúa de Dead Moon como fondo de pantalla. O nome, que ven dunha visión da lúa nunha viaxe polo deserto, foi idea de Fred Cole e a súa compañeira Toody que xunta a Andrew, o batería, forman o trío. Pois iso, unha guitarra, un baixo, unha batería, e un cacho de boas cancións que transmiten un sentimento orixinal e autentico. Unha humilde pero autentica banda de autentico Rock’n’Roll. Eso é Dead Moon, non demasiado, pensarás, pero moito mais que todas esas bandas perdidas no circo de luces, espectáculo ou personalidades imposibles que tocan para elites ou xente entendida. INDEPENDENCIA.

Vin a Dead Moon varias veces en directo e sen ningunha montaxe superflua, baixo, guitarra e batería reducida á mínima expresión, encarnaban a nudez máxima do Rock’n’Roll. E que non precisaban de nada máis. Con o seu peculiar xeito de tomar o escenario coa batería no medio e diante, en primeira liña, unhas candeas prendidas en botellas de bourbon e un pouco de cervexa sobre a caixa que saltaba polo aire duchándonos a parte da audiencia cando Andrew a golpeaba, ían sobrados. Puro pracer e éxtase colectivo para as persoas que amamos a banda. Como dixo Toddy “as túas paixóns non cambian só porque che fagas maior. Creo que o máis importante para nós son as grandes cancións que fai Fred e que amamos estar no escenario recreándoas”. ACTITUDE.

dm3

Ademais promoven unha cooperativa, Tombstone Records. onde editan todos os seus discos. “Sempre quixemos gravar discos no noso propio selo independente. Chamamos ao selo Tombstone, como a nosa tenda de instrumentos. Ao principio pensamos en gravar soamente discos para Dead Moon, pero enseguida outras bandas locais pedíronnos axuda para rexistrar os seus primeiros discos. Tombstone é unha cooperativa de músicos e músicas na que cada banda paga os gastos de gravación e prensaxe, e nós axudamos coa distribución e vendas por correo.¨ AUTOXESTIÓN.

Recentemente unha nova e estupenda banda A Place To Bury Strangers, o grupo máis ruidoso de New York, editaron un disco exclusivamente de versións de Dead Moon. Pearl Jam teñen versionado algunhas cancións e a prensa musical eloxia ao grupo. Isto non sempre foi así, a prensa rexeitou e fixo moi malas críticas dos seus primeiros discos, por moito que agora, e dende fai xa uns anos, queiran darnos leccións mestras de rock. Non pasou o mesmo co pequeno grupo de xente e músicos que sempre recoñeceron ao grupo como unha marabilla, Cynics, Mono Men, Nomads, Cheater Slicks, Roy Loney … e aquel grande axitador que foi Kike Turmix. PAIXÓN.

dead moon 2

Dead Moon comezan no ano 1987 o ano en que rematan a súa andaina os australianos Scientists de Kim Salmon deixando preparada así a chegada do grunge. Entre ese ano e a edición do Nevermind de Nirvana que sacaría do underground a todo un movemento de boas bandas entregándoas á industria e polo tanto a súa destrución e deshumanización, Dead Moon sacan os seus tres primeiros discos In the Graveyard (1988), Unknown Passage (1989), Defiance (1990) en rigoroso branco e negro, con son mono e na súa propia casa discográfica. Isto é o que te ofrecemos pinchando nas portadas dos discos, iso si, agora remasterizados.

dm4

Advertisements
Etiquetado ,

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s

%d bloggers like this: